Landschap, dat wist ik al vroeg
met opgetrokken knieën een rivier zijn
op mijn zij liggen met mijn randen in het riet
ik zou de haas zien die daar woont en zich verschuilt
maar voor mij niet, hij zou mij zonder het te weten
laten zien hoe hazen leven, om dat te leren hoef ik geen
enkel boek te lezen, alleen maar stromend liggen
er zijn geen vragen over mij, ik ben zoals ik ga genoeg
men houdt ook rekening met mij en bouwt een brug over me heen
ik voel me nooit alleen, ik strek mijn armen uit, dat wordt
alleen maar toegejuicht, ik stroom jaar in jaar uit voorbij